مطابق با قاعدۀ CPT، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابقِ توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی بکار رود و همچنین در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. فروشنده کالا را به اولین متصدی حمل که خود تعیین کرده است تحویل می‌دهد، ضمناً هزینه لازم جهت حمل کالا تا مقصد مقرر را می‌پردازد. فروشنده باید قرارداد حمل کالاها از تحویل تا مقصد مورد توافق را منعقد سازد. در این روش دو نقطه مهم است: نقطه تحویل (نقطۀ انتقال ریسک) و نقطه مقصد (جهت پرداخت کرایه حمل و قرارداد حمل).
وقتی کالاها به این طریق به خریدار تحویل داده شد، فروشنده تضمین نمی‌کند که کالا به محل مقصد، در وضعیت سالم و در مقدار بیان شده رسیده است، یا حتی اصلاً تحویل شده است یا نه. دلیل این است که وقتی کالا به خریدار، و با تسلیم کالا به حمل کننده تحویل داده شد، ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود: با این حال، فروشنده باید قرارداد حمل کالاها را از تحویل تا مقصد مورد توافق، منعقد سازد.
فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور و حمل کالا ازطریق هرکشوری را قبل از تحویل انجام دهد. فروشنده باید قرارداد حمل کالا از نقطۀ تحویل توافق شده، درصورت وجود، در محل تحویل، تا محل مقرر در مقصد یا درصورت توافق، تا هر نقطه‌ای در این محل را منعقد یا آن را تهیه کند.چنانچه نقطۀ خاصی مورد موافقت قرار نگیرد یا بنا به رویه، مشخص نباشد، فروشنده می‌تواند نقطۀ تحویل مزبور و نقطه‌ای را در محل مقرر در مقصد برگزیند که به بهترین وجه منظورش را تأمین کند. شایان ذکر است فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.

مطابق با قاعدۀ FCA، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قراردادِ خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی به کار رود و همچنین درمواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. فروشنده تحویل کالا را هنگامی به انجام می‌رساند که آن را پس از ترخیص برای صدور، در محل مقرر ( انبار یا محل مقرر دیگری در کشور مبدأ)، در اختیار حمل کنندۀ تعیین شده از طرف خریدار (روی کامیون) قرار می‌دهد . محل انتخاب شده برای تحویل کالا، بر تعهد بارگیری و تخلیۀ کالا در این محل، تأثیر دارد. اگر تحویل، در محل کار فروشنده انجام گیرد، فروشنده مسئولیت بارگیری را بر عهده دارد. چنانچه بارگیری در محل دیگری صورت پذیرد، فروشنده مسئول تخلیه نیست.
اگر نقطه دقیق در این اصطلاح مشخص نشود، ممکن است برای خریدار، مشکلاتی پیش آید. در این حالت فروشنده حق دارد نقطه‌ای را برگزیند که برای مقصودش بهترین باشد: این نقطه به نقطۀ تحویل تبدیل می‌شود که از آن به بعد ریسک و هزینه‌ها به خریدار منتقل می‌شود.
«تحویل کالا در محل مقرر به حمل کننده» ایجاب می‌کند که فروشنده در صورت اقتضاء، کالا را برای صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده در مورد ترخیص کالا جهت ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد حمل درقبال خرید ندارد؛ همچنین فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد. صرفاً فروشنده باید کالا را در تاریخ یا ظرف مدت توافق شده در نقطۀ توافق شده (درصورت وجود)، پس از ترخیص برای صدور، در محل مقرر، به حمل کننده یا شخص دیگری که خریدار تعیین کرده است، تحویل دهد.

با توجه به قاعدۀ EXW، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد، لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی به کار رود و همچنین در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. اصطلاح «تحویل کالا در محل کار» بدین معناست که فروشنده، تحویل کالا را هنگامی به انجام می‌رساند که آن را در محل کار، کارخانه و یا انبار خود به صورتی که برای صدور ترخیص نشده و در وسیله نقلیه دریافت کننده کالا بارگیری نشده در اختیار خریدار قرار می‌دهد. فروشنده نه الزامی به بارگیری کالا در هر وسیلۀ نقلیه دریافت کنندۀ بار دارد و نه الزامی به ترخیص کالا برای صدور.
به طرفین کاملاً توصیه می‌شود نقطه‌ای را در محل مقرر برای تحویل کالا تعیین کنند، زیرا مسئولیت هزینه‌ها و خطرهای متوجه کالا تا این نقطه به حساب فروشنده است. خریدار مسئولیت تمام هزینه‌های کالا و خطرهای متوجه آن درجریان تحویل گرفتن کالا از نقطۀ مورد توافق (درصورت وجود) در محل مقرر برای تحویل را تقبل می‌کند. اگر نقطه تحویل مشخص نشود این طور تلقی می‌شود که انتخاب نقطۀ تحویل کالا به فروشنده محول شده است.
فروشنده باید کالا و سیاهه تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید بنا به درخواست خریدار و به مسئولیت و هزینۀ او، به اخذ هرگونه مجوز صدور یا اجازه نامۀ رسمی دیگری که برای صدور کالا ضروری است کمک نماید. فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد حمل درقبال خریدار ندارد. همچنین فروشنده تعهدی برای انعقاد قراردادبیمه درقبال خریدار ندارد. فروشنده باید کالا را با قرار دادن آن در اختیار خریدار در نقطۀ مورد توافق، درصورت وجود، در محل مقرر برای تحویل، به صورت بارگیری نشده در هرگونه وسیلۀ نقلیه دریافت کننده بار، تحویل دهد.
این اصطلاح، متضمن کمترین تعهدات برای فروشنده است، بنابراین از دیدگاه خریدار باید این قاعده به دلایل مطرح شده، با احتیاط، مورد استفاده قرار گیرد.

در قاعدۀ DPU، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هرسندی که باید توسط فروشنده ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی بکار رود و همچنین در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. در قاعدۀ « تحویل کالا در محل مقرر به صورت تخلیه شده»، فروشنده باید کالا را با در اختیار قراردادن آن به خریدار از وسیلۀ نقلیه تخلیه و در نقطه مورد توافق اگر وجود داشته باشد، در مقصد نام برده شده، تحویل دهد. این اصطلاح تنها قاعدۀ اینکوترمز است که لازم می‌دارد فروشنده، کالاها را در مقصد تخلیه کند.
« تحویل کالا در محل مقرر به صورت تخلیه شده » مستلزم آن است که فروشنده، درصورت اقتضاء، کالا را جهت صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده درمورد ترخیص کالا برای ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، هیچ گونه تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور و حمل کالا ازطریق هرکشوری را قبل از تحویل انجام دهد.
فروشنده باید به هزینۀ خود، قرارداد حمل کالا به محل مقرر در مقصد یا درصورت وجود، به نقطۀ توافق شده در محل مقرر در مقصد را منعقد کند. اگرنقطۀ معینی مورد موافقت قرار نگیرد یا بنا به رویه، مشخص نباشد، فروشنده می‌تواند نقطه‌ای را در محل مقرر در مقصد برگزیند که به بهترین وجه منظورش را تأمین کند. فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.

وفقِ قاعدۀ DAP، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی بکار رود و همچنین در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. « تحویل کالا در محل مقرر در مقصد» بدین معنی است که فروشنده هنگامی تحویل کالا را به انجام می‌رساند که آن را در محل مقرر در مقصد روی وسیلۀ نقلیۀ آورنده کالا، به صورت آماده برای تخلیه، دراختیار خریدار قرار دهد. فروشنده مسئولیت کلیۀ خطرهای متوجه کالا در جریان آوردن آن به محل مقرر را تقبل می‌کند.
« تحویل کالا در محل مقرر در مقصد» مستلزم آن است که فروشنده درصورت اقتضاء، کالا را جهت صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده درمورد ترخیص کالا برای ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، هیچ گونه تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور و حمل کالا ازطریق هرکشوری را قبل از تحویل انجام دهد.
فروشنده باید به هزینۀ خود، قرارداد حمل کالا به محل مقرر در مقصد یا درصورت وجود، به نقطۀ توافق شده در محل مقرر در مقصد را منعقد کند. اگرنقطۀ معینی مورد موافقت قرار نگیرد یا بنا به رویه، مشخص نباشد، فروشنده می‌تواند نقطه‌ای را در محل مقرر در مقصد برگزیند که به بهترین وجه منظورش را تأمین کند. فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.

براساس قاعدۀ CIP، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد، لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی به کار رود و همچنین در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. فروشنده، کالا را به حمل کننده‌ای که خود تعیین کرده است تحویل می‌دهد، ضمناً هزینه لازم جهت حمل کالا تا مقصد مقرر را می‌پردازد و کالا را تحت پوشش بیمه قرار می‌دهد .فروشنده باید قرارداد حمل کالاها و پوشش بیمه‌ای از تحویل به اولین حمل کننده تا مقصد مورد توافق را منعقد سازد. نقطه تحویل (نقطۀ انتقال ریسک) و نقطه مقصد (جهت پرداخت کرایه حمل و عقد قرارداد حمل) در این اصطلاح، دارای اهمیت است.
وقتی کالاها به این طریق به خریدار تحویل داده شد، فروشنده تضمین نمی‌کند که کالا به محل مقصد، در وضعیت سالم و در مقدار بیان شده رسیده است، یا حتی اصلاً تحویل شده است یا نه. دلیل این است که وقتی کالا به خریدار، و با تسلیم کالا به حمل کننده تحویل داده شد، ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود: با این حال، فروشنده باید قرارداد حمل کالاها را از تحویل تا مقصد مورد توافق، منعقد سازد.
فروشنده همچنین باید برای پوشش بیمه‌ای در مقابل تلف شدن کالاها یا خسارت دیدن آن‌ها تا رسیدن آن‌ها تا حداقل، نقطۀ مقصد، قرارداد ببندد. این امر می‌تواند وقتی کشور مقصد الزام می‌دارد پوشش بیمۀ محلی خریداری شود مشکل ساز باشد: در این حالت، طرف‌ها باید خرید و فروش طبق CPT را مورد نظر قرار دهند. خریدار باید توجه کند طبق قاعدۀ CIP اینکوترمز 2020، فروشنده باید پوشش بیمه‌ای گسترده‌ای خریداری کند که با شرط (A) شروط بیمه محموله‌ای انستیتو بیمه گران لندن، یا شروط مشابه، مطابقت داشته باشد، نه با پوشش محدود در شرط (C) شروط بیمه‌ای محموله‌ای انستیتو بیمه گران لندن. با این حال هنوز برای طرفین معامله امکان پذیر است تا با سطح پوشش پایین تری توافق کنند.
فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور و حمل کالا ازطریق هرکشوری را قبل از تحویل انجام دهد.

با توجه به قاعدۀ DDP، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد، ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده می‌تواند قطع نظر از شیوۀ حمل انتخابی بکار رود و همچنین در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که بیش از یک شیوۀ حمل کاربرد دارد. «تحویل کالا در محل مقرر با ترخیص و پرداخت حقوق و عوارض گمرکی» بدین معنی است که فروشنده، کالا را پس از ترخیص برای ورود، در محل مقرر در مقصد روی وسیلۀ نقلیۀ آورندۀ کالا، به صورت آماده برای تخلیه، دراختیار خریدار قرار دهد. فروشنده مسؤولیت کلیه خطرها و هزینه‌های متوجه کالادرجریان آوردن آن به محل مقرر در مقصد را تقبل می‌کند و متعهد به ترخیص کالا نه تنها برای صدور بلکه برای ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض هم برای صدور و هم برای ورود و انجام کلیۀ تشریفات گمرکی می‌باشد.
فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور و ورود یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور و ورود کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور و حمل آن ازطریق هرکشوری و برای ورود کالا را انجام دهد.
فروشنده باید به هزینۀ خود، قرارداد حمل کالا به محل مقرر در مقصد یا درصورت وجود، به نقطۀ توافق شده در محل مقرر در مقصد را منعقد کند. اگرنقطۀ معینی مورد موافقت قرار نگیرد یا بنا به رویه، مشخص نباشد، فروشنده می‌تواند نقطه‌ای را در محل مقرر در مقصد برگزیند که به بهترین وجه منظورش را تأمین کند. فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.
در حالی که اصطلاح « تحویل کالا در محل کار» (EXW) مبین حداقل مسؤولیت فروشنده است، اصطلاح (DDP) مبین حداکثر تعهد برای فروشنده است .

وفق قاعدۀ CFR، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هرمدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هرسندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد. خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده تنها برای حمل و نقل ازطریق دریا یا آبراه‌های داخلی به کار می‌رود. « قیمت و کرایه تا بندر مقصد» بدین معنی است که فروشنده کالا را روی عرشۀ کشتی تحویل می‌دهد یا کالایی را تهیه می‌کند که قبلاً به همین نحو تحویل شده باشد. مسئولیت خطر از میان رفتن یا آسیب دیدن کالا هنگامی منتقل می‌شود که کالا روی عرشۀ کشتی قرار گیرد . فروشنده باید قرارداد حمل کالا تا بندر مقصد مقرر را منعقد و هزینه‌ها و کرایۀ لازم را پرداخت کند. در این قاعده دو بندر مهم است: بنادر حمل و مقصد.
«قیمت کالا و کرایه تا بندر مقصد » مستلزم آن است که فروشنده درصورت اقتضاء کالا را جهت صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده در مورد ترخیص کالا جهت ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند.
فروشنده باید قرارداد حمل کالا از نقطۀ تحویل توافق شده (درصورت وجود)در محل تحویل تا بندر مقصد مقرر یا درصورت توافق، تا هر نقطه‌ای در این بندر را منعقد یا آن را تهیه کند. شایان ذکر است فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.

مطابق با قاعدۀ FOB، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هرمدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هرسندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده تنها برای حمل و نقل ازطریق دریا یا آبراه‌های داخلی به کار می‌رود. «تحویل کالا روی عرشۀ کشتی» بدین معنی است که فروشنده کالا را روی عرشۀ کشتی تعیین شده توسط خریدار در بندر مقرر برای حمل، تحویل می‌دهد یا کالایی را تهیه می‌کند که قبلاً به همین نحو تحویل شده باشد. مسئولیت خطر از میان رفتن یا آسیب دیدن کالا هنگامی منتقل می‌شود که کالا روی عرشۀ کشتی قرار گیرد و خریدار از این لحظه به بعد کلیۀ هزینه‌ها را تقبل می‌کند.
«تحویل کالا روی عرشۀ کشتی» مستلزم آن است که فروشنده درصورت اقتضاء کالا را جهت صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده در مورد ترخیص کالا جهت ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور آن را انجام دهد.
فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد حمل درقبال خریدار ندارد. با وجود براین، اگر خریدار درخواست کرده یا رویه تجاری مقرر داشته و خریدار در زمان مقتضی دستور مغایری نداده باشد، فروشنده می‌تواند به هزینه و مسئولیت خریدار، قرارداد حمل را طبق شرایط متداول منعقد کند. شایان ذکر است فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.

مطابق با قاعدۀ FAS، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هر سندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.
خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده تنها برای حمل و نقل ازطریق دریا یا آبراه‌های داخلی به کار می‌رود. «تحویل کالا در کنار کشتی» بدین معنی است که فروشنده تحویل کالا را هنگامی به انجام می‌رساند که کالا در بندر مقرر برای بارگیری در کنار کشتیِ تعیین شده توسط خریدار (مثلاً روی اسکله یا دوبه) قرار گیرد. مسئولیت خطر از میان رفتن یا آسیب دیدن کالا هنگامی منتقل می‌شود که کالا در کنار کشتی قرار گیرد و خریدار از این لحظه به بعد کلیۀ هزینه‌ها را تقبل می‌کند. از فروشنده خواسته می‌شود یا کالا را در کنار کشتی تحویل دهد یا کالایی را تهیه کند که قبلاً به همین نحو برای حمل تحویل داده شده باشد.
«تحویل کالا درکنار کشتی» مستلزم آن است که فروشنده درصورت اقتضاء کالا را جهت صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده در مورد ترخیص کالا جهت ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند. فروشنده درصورت اقتضاء باید به مسئولیت و هزینۀ خود، هرگونه مجوز صدور یا دیگر اجازه نامۀ رسمی برای صدور کالا را اخذ کند و کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور آن را انجام دهد.
فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد حمل درقبال خریدار ندارد. با وجود براین، اگر خریدار درخواست کرده و رویه تجاری مقرر داشته و خریدار در زمان مقتضی دستور مغایری نداده باشد، فروشنده می‌تواند به هزینه و مسئولیت خریدار، قرارداد حمل را طبق شرایط متداول منعقد کند. شایان ذکر است فروشنده تعهدی برای انعقاد قرارداد بیمه درقبال خریدار ندارد.

در قاعدۀ CIF، فروشنده باید کالا و فاکتور تجاری را مطابق با قرارداد فروش و هر مدرک دیگری دال بر انطباق که ممکن است در قرارداد لازم باشد ارائه دهد. هرسندی که باید توسط فروشنده ارائه شود ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی، مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد. خریدار هم باید بهای کالا را طبق قرارداد خرید و فروش بپردازد. هر سندی که باید توسط خریدار ارائه شود، ممکن است به صورت کاغذی یا الکترونیکی مطابق توافقِ انجام شده یا در صورت عدم توافق، طبق روالِ معمول باشد.

این قاعده تنها برای حمل و نقل ازطریق دریا یا آبراه‌های داخلی به کار می‌رود. « قیمت کالا، بیمه و کرایه تا بندر مقصد» بدین معنی است که فروشنده کالا را روی عرشۀ کشتی تحویل می‌دهد یا کالایی را تهیه می‌کند که قبلاً به همین نحو تحویل داده شده باشد. مسئولیت خطر از میان رفتن یا آسیب دیدن کالا هنگامی منتقل می‌شود که کالا روی عرشۀ کشتی قرار گیرد . فروشنده باید قرارداد حمل کالا تا بندر مقصد مقرر را منعقد و هزینه‌ها و کرایۀ لازم را پرداخت کند.
«قیمت کالا، بیمه و کرایه تا بندر مقصد » مستلزم آن است که فروشنده درصورت اقتضاء کالا را جهت صدور ترخیص کند. با وجود این، فروشنده در مورد ترخیص کالا جهت ورود، پرداخت هرگونه حقوق و عوارض متعلق به ورود یا انجام هرگونه تشریفات گمرکی ورود، تعهدی ندارد. فروشنده باید کالا و سیاهۀ تجاری را طبق قرارداد فروش و همین طور هرگونه گواهی مطابقت دیگری را که ممکن است در این قرارداد درخواست شده باشد، تهیه کند.
فروشنده باید قرارداد حمل کالا از نقطۀ تحویل توافق شده (درصورت وجود)در محل تحویل تا بندر مقصد مقرر یا درصورت توافق، تا هر نقطه‌ای در این بندر را منعقد یا آن را تهیه کند. فروشنده باید به هزینه خود برای کالا بیمه باربری فراهم کند. خریدار باید توجه کند تحت قاعدۀ CIF اینکوترمز 2020، فروشنده متعهد است پوشش بیمه‌ای محدودی با شرط (C) شروط بیمۀ محموله انستیتو بیمه گران لندن، یا شروط مشابه متناظر را خریداری کند نه پوشش گران تر تحت شرط (A). با این حال هنوز طرفین اختیار دارند سطح بالاتر پوشش را مورد توافق قرار دهند.
باید توجه نمود هنگامی که قاعده‌های «پرداخت کرایۀ حمل کالا تا مقصد» CPT، «پرداخت کرایۀ حمل و بیمۀ کالا تا مقصد» CIP، «قیمت کالا و کرایه تا بندر مقصد»CFR یا «قیمت کالا، بیمه و کرایه تا بندر مقصد» CIF مورد استفاده قرار می‌گیرند، فروشنده هنگامی تحویل کالا را به انجام می‌رساند که آنرا دراختیارحمل کننده بگذارد نه وقتی که کالابه محل تعیین شده در مقصد برسد.